Kasım 2026’da Erendiz Garden Hotel’de emeklilik
Karin Schulze’nin terasta, palmiye bahçesinde ve tanıdık insanların arasında geçirdiği kasımı anlattığı kişisel konuk yazısı.
Konuk yazısı · Karin Schulze
Sabah yüzmelerine ara verirken
Yaz bitti ve otelin havuzundaki sabah yüzmelerime şimdilik ara verdim. Romatizmalı kemiklerim bir sonraki sıcak mevsimi beklemeye karar verdi. Artık bana yaklaşan kışı beklemek kalıyor; neyse ki burada kışın gelmek için pek acelesi yok.
Seçtiğim yeni yurdumda kasım
Eski memleketimde kasım karanlık yüzünü gösterirken ve günlük haberlerden öğrendiğim kadarıyla sıcaklıklar düşerken, ben kendi isteğimle yurt edindiğim Türkiye’de terasta güneşin altında oturuyorum. Soğuğun ve yağmurun kemiklerime kadar işleyeceğini düşünmek bile içimi ürpertiyor.
Güzel Erendiz Garden Hotel’de kasım bambaşka görünüyor. Cenneti andıran palmiye bahçesi, önümüzdeki aylarda da bütün ihtişamını gösterebileceğini kanıtlamak ister gibi. Güneş neredeyse her gün, yaklaşık 20 derecelik hoş bir havada parlıyor. Ara sıra birkaç yağmur bulutunun arkasına saklansa da bulutlar sonunda yollarına devam etmeye karar veriyor.
Kapımın önünde turunçgiller
Tam kapımın önündeki portakal ve limon ağaçları meyvelerinin toplanmasını bekliyor. Hibiskus çalıları canlanıyor ve her gün yeni çiçekler açıyor. Her yer yemyeşil; isimlerinin hepsini bilmediğim kış bitkileri bile çiçek açıp filizlenmek için yarışıyor. Çok hoş bir manzara: Yerli Türkler kalın kışlıklarla yürürken, az sayıdaki turist hâlâ yazlık giysilerle dolaşıyor, birkaç cesur kişi ise denize bile giriyor.
Aileden biri gibi karşılanmak
Çalışmakla geçen bir ömrün ardından emekliliğimi böylesine rahat ve huzurlu geçirebileceğimi hiç düşünmezdim. Beni aileden biri gibi kabul eden sıcakkanlı otel sahipleriyle çevriliyim ve her zaman yanımda olan iyi dostlarım var.
